يه هفته اي ميشه كه استرس بدي دارم. معمولا وقتي كارام فشرده ميشه همين حالتو پيدا ميكنم. مهم نيست هدفم چي باشه. الانم حسابي باز نكرده م روي قبولي ارشد امسال.ولي وقتي به ذهنم يه برنامه ميدم كه حجمش براي كوتاه مدت خيلي زياده هنگ ميكنه. كاري رو كه حداقل مال دو ماهه ميخوام تو دو سه هفته انجام بدم اونم به بهترين نحو در نتيجه فقط استرس نصيبم ميشه. علائم خيلي ناجوري هم داره. ضعف سيستم ايمني. بي خوابي در عين خواب آلودگي در تمام روز. عدم تمركز. يه ساعت جزوه هاي به اين توپي رو ميذارم جلوي چشمام ولي به يه كلمه خيره ميشم و جلوتر نميرم! ساعت يك نصفه شب ميام وبلاگ آپ ميكنم صبح كله سحر هم پا ميشم در حاليكه بشدت خسته م. خواب هاي وحشتناك بچگونه هم كه يار جدانشدني اين دورانه.حتي لحن بيان و قلمم هم تغيير كرده و ديگه اون موج انرژي رو نداره درسته؟؟ فقط وقتي ورزش ميكنم و تمام اين استرس رو به انرژي حركتي تبديل ميكنم حالم خوب ميشه. حاضرم كل اين دو هفته رو فقط ورزش كنم! ........معلومه ديگه آخرش. هميشه نتيجه اي كمتر از حد عادي نصيب يه ذهن هنگ كرده ميشه. راسي اين مشكل رو از مدتها پيش داشتم. نميدونم چرا هيچوقت درست روش فكر نكردم، كه اگه يه كار حجيم داري و زمانت خيلي كمه دست كم براي اينكه زياد ضايع نشي بهترين كاري رو كه ميتوني حداقل انجام بده. ولي هميشه هنگ ميكنم! و هيچوقتم با اين قضيه درست مقابله نكردم. چون بنظرم آدمي كه تنبلي ميكنه حقشه . بايد سه هفته اي زجر بكشه تا دفعه بعد مثل آدم...