وقتي دانشمند انگليسي فرانسيس كريك براي رمز گشايي دي ان اي جايزه نوبل برد با جمله اي دنياي پزشكي را مبهوت ساخت ؛ تمام لذتها و اندوههاي شما، خاطراتتان و عشقهايتان، اراده و هويتتان و ...چيزي جز عملكرد گروه وسيعي از سلولهای عصبي شما نيستند.

ماده شيميايي عمده اي كه هنگام آزاد شدن در بدن، به شما احساس شعف انگيز عشق را ارزاني مي دارد، فنيل اتيل آمين نام دارد كه از گروه آمفي تامين هاست.اين ماده در شكلات نيز يافت ميشود.اين ماده باعث تپش قلب و عرق كردن دست و گشاد شدن مردمك و احساس دلپيچه در بدن شما ميشود. هنگام بروز عشق دو ماده ديگر هم در بدن آزاد ميشوند. اولي آندرنالين كه باعث هوشياري و احساس بزرگي كردن ميشود. دومي اندروفين كه سيستم ايمني بدن را تقويت ميكند و سرماخوردگي را درمان ميكند.بخاطر همين هم آدمهاي عاشق كمتر در معرض بيماري قرار ميگيرند.

جايگاه عشق در مغز كجاست؟ قسمت مياني مغز كه جرات و شهامت فرد را برمي انگيزد. و قسمت داخلي كه به داروهاي نشاط آور پاسخ ميدهد. بخاطر همين است كه وقتي عاشق ميشويم شاد و سرمستيم و افسرده نميشويم.

شواهد عصبي نشان ميدهد كه پديده عاشق شدن در واقع در اثر يكسري واكنشهاي شيميايي است كه در مغز صورت ميگيرد و باعث عكس العملهاي جسم و ذهن ميشود. 100 بيليون نورون ، شبكه ارتباطي مغز را تشكيل ميدهند.تمام احساسات نتيجه فعاليتهاي بيوشيميايي بدن ميباشند.

چرا مردان گوش نمیدهند و زنان نمیتوانند نقشه بخوانند/باربارا و آلن پیز